สาวนานอนเอนกายริมชายทุ่ง ใกล้กระท่อมมุงหลังคาจากงามเรียบง่าย ลมชายนาพัดโชยมาให้หนาวกาย ดวงดอกหญ้าพรายร่ายฟ้อนอ้อนตะวัน อ้ายจากไปหลงแสงสีกี่ปีแล้ว นวลกลีบแก้วผลิรอคืนสู่ขวัญ จำได้ไหมริมลอมฟางกลางแสงจันทร์ กระซิบมั่นคำสัญญาอ้างฟ้าดิน ท่ามแสงทองแสงดาวทองกวาวบาน เดือนปีผ่านสงกรานต์เศร้าเฝ้าถวิล กราบหลวงพ่อในโบสถ์น้ำตาริน ให้หมดสิ้นวิบากรักเสียสักที ดอกตะแบกริมนาบานว้าเหว่ แบกรักเร่แรมร้างผิดทางที่ กลับมาสู่อ้อมรักเก่านะคนดี มากอบกำดวงชีวีสาวบ้านนาอย่าให้ตรอม..!