โคลอน
ความบังเอิญหรือว่าพรหมลิขิต
ฉันจึงคิดถึงเธอคนแปลกหน้า
ณ วันที่ได้พบสบสายตา
เกินเยียวยาวันนี้ทำเช่นไร
แค่เห็นเขาเดินผ่านเหมือนลมพัด
ก็ประหวัดฝันถึงรักยิ่งใหญ่
ทั้งที่เราตัวเล็กเกินกว่าใคร
จะสังเกตุเห็นได้ในทันที
เก็บอาการอย่าหวานออกนอกหน้า
เจ้าดวงตาตรองไว้ให้ถ้วนถี่
แค่แอบมองไกลไกลรู้สึกดี
มิต้องมีสิ่งใดตอบกลับมา
กลัวเขารู้มีคนเฝ้าสังเกตุ
จึงหาเหตุซุ่มอยู่อย่าถือสา
เป็นเช่นนั้นเพราะคนธรรมดา
มิหาญกล้าเปิดเผยเฉลยตน
วันเวลาผ่านไปหลายปีนัก
เจ้าความรักย้อนมาใกล้อีกหน
ดั่งมีใครรู้นัยจึงเล่นกล
ช่างซุกซนจริงหนอพ่อบุพเพฯ
ดลบันดาลให้เรากลับมาพบ
แต่ก็ลบความหวังพังหั
1815
8
0
หน้าส่วนตัว
