KIRATI
พสุธา...คราพิภพ...บรรจบผุด
อมนุษย์...ขบวนการ...รานโลกฝัน
สัตว์ประหลาด...ญาติเอเลี่ยน...เวียนมาฟัน
ทำลายฝัน...มวลมนุษย์...สุดเหี้ยมเกรียม
โลกตะลึง...จึงตระหนก...อกประหวั่น
ลำแสงมัน...รานแผดเผา...เราแค่เสี่ยม
ตีข้อเท้า...เอาไปแหย่...คงแค่เทียม
จนใจเจียม...ปล่อยมันคลั่ง...พังบ้านเรือน
ในคราที่...ระวีดับ...เหมือนลับฟ้า
สุริยา...ถูกควันบ้า...บังตาเหมือน
ปรากฏแสง...แห่งฟากฟ้า...มายลเยือน
สว่างเตือน...อมนุษย์...หยุดทำลาย...
ปรากฏกาย...ชายร่างยักษ์...ยืนปักหลั่น
บังตะวัน...ยืนตั้งท่า...ท้ามุ่งหมาย
ในเงาร่าง...กลางอกแผง...แสงเรืองพราย
ตาประกาย...จับจดจ้อง...ส่องไพรี
เข้าจู่โ
1462
21
0
หน้าส่วนตัว
