ดาวระยิบ แหวกม่านฟ้า มากระซิบ
ฉันเงียบกริบ เงี่ยหูฟัง หวังสุขสม
ต้องใจหาย นัยตาพร่า พาระทม
หลั่งน้ำตาด้วยขื่นขม ก้มหน้าอาย
อายสายลม ที่เยาะหยัน เหมือนฉันบ้า
อายจันทรา ที่ค้อนให้..แล้วใจหาย....
อายหิ่งห้อย ที่บินเหยียด เฉียดข้างกาย
อายแสนอาย กับข่าวร้าย ที่ได้ยิน
ดาวมาบอก หลอกตัวเอง อยู่ใยเล่า
ช่างโง่เขลา ที่เขาบอก ลวงหลอกสิ้น
ฟังนะฟัง ที่รอมา เป็นอาจิณ
หลงเชื่อคำปลอกปลิ้น ลิ้นคนลวง