burst
เธอไม่ผิด....จ้า...เธอไม่ผิด
ความจริงฉันคิดมากไปหน่อย
สามชั่วโมงที่ต้องมายืนคอย
ฉันดันมาตรงไปหน่อยก็เท่านั้น
เธอไม่สาย....จ้า....เธอไม่สาย
แต่คนขี้โวยวายน่ะคือฉัน
รถไม่ติด...ก็เลย....รีบมาทัน
มายืนรออยู่ครึ่งวันอย่างจนใจ
ฉันไม่ว่า...จ้า....ฉันไม่ว่า
อีกปีนึงค่อยมา.......ก็ยังได้
จะยืนรอตากแดดให้ละลาย
หรือตากฝนให้หนาวตายก็ไม่แคร์
ฉันไม่บ่น...จ้า...ฉันไม่บ่น
จะยอมอดยอมทนอย่างคนแพ้
เถียงเธอไปเท่าไหร่...คงไม่แฟร์
เพราะตัวฉันดันแส่....รีบเร่งมา
ฉันไม่ท้อ...จ้า...ฉันไม่ท้อ
จะยอมเป็นคนรออย่างสง่า
ยืนตัวตรงชะเง้อมองเธอจ้องมา
รอเพียงพบสบสายตาเธอไวไว
ฉันไม่โกรธ...จ้า...ฉันไ