นาฬิกาหมุนเวียนเปลี่ยนทุกวัน ทำใจนั้นคอยใครคงไม่ไหว รับความจริงแล้วปลงคงปล่อยไป วันหมุนเวียนเปลี่ยนใหม่คงไม่คืน พยุงตัวให้ตื่นฟื้นจากฝัน นาฬิกาหมุนวันไม่อาจฝืน วินาทีจบจำต้องกล้ำกลืน ท่องร้อยหมื่นแสนครั้งยังเหมือนเดิม เจ็บเท่าไหร่หัวใจต้องเดินต่อ ยิ่งคิดรอปรารถนาพบพาเพิ่ม ทรมานตอกย้ำที่ซ้ำเติม คิดจะเริ่มต้นใหม่ไม่ได้เลย นาฬิกาเดินไปไม่ถอยหลัง แม้เจ็บปวดประดาประดังมิพลั้งเฉลย จะก้าวข้ามผ่านฝันวันเคยเคย ลืมให้หมดมิเผยเคยรักใคร..
1975
29
0
หน้าส่วนตัว
