!!!...^Imagine^...!!!
แดด...อ่อน...อ่อน.....สะท้อนให้ได้เห็นหน้า
ทั้งทรงผม.....นัยน์ตาพาสวยใส
เหมือนต้องมนต์สะกด.....แก่หัวใจ
เกิดอาการหวั่นไหว......ไปชอบกล
ทั้ง...ทั้ง....ที่ก่อนนี้ไม่เคยเป็น
แต่เมื่อเห็น.....เธอแล้วใยใจสับสน
เก็บอาการไว้ไม่ได้.....ไม่อดทน
ห้ามใจไม่ได้จน.....หลงรักเธอ
นี่หรือเปล่าที่เรียก.....ว่าความรัก
ที่ใครต่างรู้จัก .....อยู่เสมอ
โดนกับตัวถึงรู้สึก.....เมื่อได้เจอ
ไม่พลั้งเผลอ.....เกิดเป็นรักประจักษ์ใจ
ยืนตรงนี้.....ตรงที่ฉัน.....นั้นพบเธอ
คนที่เจอกันแล้วต้องหวั่นไหว
อยากรู้จักเธอให้มาก.....กว่าใคร...ใคร
ขอได้ไหม.....เพียงแค่หันมาสบตา
เมื่อแรกพบ.....สบตา.....พาใจหวั่น