[ไร้ตัวตน]
เบื่อโคมไฟแลดอกไม้บนกระถาง
เบื่อภาพลางที่คอยหลอนตอนหลับฝัน
เบื่อทุกอย่างที่มีอยู่แต่ละวัน
เบื่อความฝันที่ลอยลมไม่หวนคืน
เบื่อทีวีข่าวทุกช่องมีแต่ร้าย
เบื่อใจกายแม้ทนเศร้าต้องทนฝืน
เบื่อพรุ่งนี้ที่ต้องเจอจนค่ำคืน
เบื่อหลับตื่นที่ทนเห็นความเดียวดาย
เบื่อถนนที่มีคนเดินพุกพล่าน
เบื่อวันวานที่คอยย้ำว่าเราเขลา
เบื่อท้องฟ้าที่ไร้ฝนคนไร้เงา
เบื่อตัวเราที่ไม่ทนความวุ่นวาย
เบื่อกับข้าวที่มีเกลือและพริกป่น
เบื่อความจนที่คอยเฝ้าไม่เคยสาย
เบื่อใจคนที่สับสนอยู่มิวาย
เบื่อความตายที่คอยพรากคนรักของเรา...