วิจิตร
ชายทะเลเร่รักอยากพักพิง
หญิงทะเลเขาหยิ่งทำไม่สน
ชายทะเลปวดร้าวในกมล
น้ำตาล้นเอ่อท่วมดวงฤดี
ชายทะเลมีรักเพียงปักลง
ในที่ตรงหญิงทะเลสุขขี
มอบความรักจากใจอันภักดี
ให้หญิงทะเลนี้เพียงคนเดียว
หญิงทะเลเหล่มองหมู่ไม้หาด
ชายทะเลอุจาดมิขอเกี่ยว
น้ำเลี้ยงใจชายทะเลซีดเซียว
หญิงทะเลเขาเทียว เที่ยวทำเมิน
หมู่ไม้หาดฉลาดสะอาดสุด
หญิงทะเลจึงหยุดยิ้มเขินเขิน
ทอดสะพานให้ไม้หาดเขาเดิน
ชายทะเลเพียงเพลินเดินย่ำเหยียบ
น้ำตาชายทะเลพลันไหลหลั่ง
หวนคิดนั่งทบทวนเอาตัวเปรียบ
หญิงทะเลไม้หาดงามเกินเทียบ
ชายทะเลจึงหงอยเงียบระบม
1714
13
0
หน้าส่วนตัว
