กอบปัญญาหมายก่อเจดีย์ทอง งามผุดผ่อง ณกลางจิตนิมิตขวัญ ฐานเริ่มต้นจักไม่เบียดเบียนกัน โอบเอื้อปันเมตตารู้ค่ารัก กลางเจดีย์ละวางใจไม่ยึดมั่น ไม่หลงฝันหลงใฝ่ในศรีศักดิ์ สว่างสงบสยบโลกย์แห่งความภักดิ์ ด้วยประจักษ์สุขเช่นนั้นเพียงฝันลวง ยอดเจดีย์มิ่งมณีนิรพาน ปล่อยรานมิหวังกระทั่งสรวง สุขนิรันดร์พร่างพราวราวดาวดวง ยามลาล่วงหลับตาพริ้มอย่างอิ่มเย็น ดั่งเจดีย์บุญกุศลสร้าง เพียรมิวางด้วยเข้าใจทุกสิ่งเห็น เลิกไขว่คว้ามายาใดทั้งปวงเป็น ยอดสุขเย็นเป็นนิรันดร์อนันต์กาล....!
3618
3
0
หน้าส่วนตัว
