คนลานเทวา
กระแสสายแห่งปลายหนาว
ผะแผ่วพราวพริ้มลมพร่างพรมสาย
สดับดึกลึกร้าวหนาวในกาย
ยะเยือกปลุกทุกภาย ณ ดงแดน
เสกผสมอักษรสร้างบนทางฝัน
ร่ายรำพันรำพึงคนึงแสน
ประทับถ้อยกวีเฟื่อง ณ เมืองแมน
ประดับบทประพจน์แทนความทุกข์ตรม
สานสื่ออักษรสร้างทางอักษร
อยู่ท่ามบ่วงกามาพจรอันร้าวข่ม
รื่นโดยคำดำริร่ายภิรมณ์
เพื่อปลอบปลุกทุกข์ระทมในชีวิต
โดยคำนำนัยยะ
สารัตถะแห่งบทร้อยถ้อยประดิษฐ์
สร้างบทฝันรัญจวนเพื่อมวลมิตร
กล่อมทางทิศอันเหน็บหนาวแลร้าวราน
บริบทเปลื้องชีวาวาด
ไหวพิลาสโดยคำอันย้ำผ่าน
กลบทอักษรแห่งกลอนกานท์
จักแย้มบานความฝัน ณ ครรลอง
มน