29 มิถุนายน 2553 16:43 น.
(น้ำตาลหวาน)
เรารักกันคำนี้มีนานเนิ่น
สองเราเดินร่วมถางตามทางฝัน
เรามีเราขอเราเข้าใจกัน
ร่วมฝ่าฟันจุดหมายคือปลายทาง
ปลายทางฝันเรานั้นได้เคียงคู่
สุขทุกข์อยู่แบ่งปันไม่หวั่นร้าง
เรามีเราแม้เศร้าก็จืดจาง
ขอเพียงเราร่วมทางไม่หมางเมิน
ขอบคุณฟ้าที่ส่งเธอมาให้
มอบหัวใจรักไว้ไม่ขัดเขิน
ขอบคุณฟ้าแม้ว่าระหว่างเดิน
เราไม่อาจเพลิดเพลินเดินคู่กัน
ถึงวันนี้มีแค่ฉันเพียงหนึ่ง
วันที่ซึ่งไม่มีคู่เคียงนั้น
เราต่างเดินต่างไปใช่ร่วมกัน
แม้เพียงฝันยังดีที่มีเธอ
ความทรงจำที่ดีเธอมีให้
จดจำไว้ในใจสม่ำเสมอ
อยากให้รู้แม้เพียงฝันละเมอ
มิเคยเลยลืมเธอจากหัวใจ
เพียงวันนี้มีเธออยู่ร่วมโลก
เศร้าทุกข์โศกขมขื่นสักเพียงไหน
เพียงได้เห็นเธอนั้นฉันสุขใจ
ดั่งเธออยู่เคียงใกล้ได้ชื่นกมล
ขอเห็นเธอมีสุขฉันสุขกว่า
ขอเห็นเธอเริงร่าชีวาสุขล้น
ขอเห็นเธอสุขใจกว่าใครทุกคน
ฉันก็สุขท่วมท้น...สุขจนล้นใจ
25 มิถุนายน 2553 12:17 น.
(น้ำตาลหวาน)
ฉันหน้าง้ำก็หาว่างี่เง่า
ฉันบ่นเอาก็หาว่าจู้จี้
ฉันทำเฉยก็หาว่าไม่ดี
เอายังไงก็บอกซิท่านคุณชาย
ฉันไม่ใช่ผู้วิเศษจะบอกให้
ทำกับฉันอย่างไร้ซึ่งความหมาย
ไหนว่าชอบที่ฉันเป็นฉันงาย
ไม่เสริมแต่งแปลงกายไม่จำเป็น
ก่อนจะคบประจบว่าคบไหว
ฉันจะเป็นยังไงอย่างที่เห็น
ไม่ต้องแอ๊บทำแบ๊วมันยากเย็น
ขอฉันเป็นตัวฉันนั้นดูดี
เพียงผ่านไปไม่นานหวานเป็นขม
ฉันเดินผ่านทำก้มเมินหน้าหนี
ฉันแต่งสวยอย่างไรไม่ดีสักที
ไม่ถูกใจเลยคนดีชีช้ำใจ
เอาให้แน่ว่าแค่นี้หรือเปล่า
ชอบคนสวยก็บอกเล่าจะแก้ไข
ชอบน่ารักก็จักทำเอาใจ
ชอบยังไงบอกมาว่าตรงตรง
ฉันไม่สวยไม่ว่าอย่าหาเรื่อง
ทำขุ่นเคืองรู้ไหมมันก่งก๊ง
อยากจะไปทำไมไม่บอกตรง
ทำแบบนี้ไม่มงไม่แมนเลย
อยากจะไปก็ไปใครเขาง้อ
ไม่ก้มหน้าร้องขอหรอกคุณเอ๋ย
ไม่มีคุณชายแล้วคงเสบย
ต่อไปนี้ฉันเฉลยฉลองยาว...
22 มิถุนายน 2553 17:15 น.
(น้ำตาลหวาน)
ห่างบ้านกลอนไปนานกาลนับเดือน
รู้ไหมเพื่อนถามหาว่าคิดถึง
งานคงมากตรากตรำทำมากจึง
ห่างหายซึ่งหลายเดือนเลือนลับลา
ได้เจอน้องนอกบ้านวานบอกกล่าว
ไม่ส่งข่าวส่งคราวใช่ลืมหนา
งานนั้นมากหากน้องมีเวลา
จะแวะมาเขียนกลอนวอนจากใจ
อีกทั้งคอมฯที่ใช้ใกล้เกษียณ
ต้องแวะเวียนเข้าออกอยากบอกใบ้
ซ่อมแล้วใช้ใช้แล้วซ่อมน้องทำใจ
เข้าบ้านกลอนไม่ได้ไม่หายสักที
ได้พบน้องคนดีที่เอ็มนั้น
ส่งรูปกันน้องเจ้าคุณคุ้นไหมนี่
ขวบแปดเดือนแล้วหนาน่ารักดี
คุณแม่นี้ "ยายแม่มด" สดสวยงาม
น้องส่งข่าวมาหาว่าคิดถึง
พี่น้องซึ่งเคยเม้นท์เห็นไถ่ถาม
ห่างหายไปแต่ใจยังคงตาม-
ติดทุกยามทุกคน..บนบ้านกลอน
เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ คงยังไม่ลืม"น้องยายแม่มด" คุณแม่ น้องเจ้าคุณนะค่ะ
18 มิถุนายน 2553 15:54 น.
(น้ำตาลหวาน)
ใจสลายหายวับกับสายลม
กลายเพาะบ่มความเจ็บแสนเหน็บหนาว
สะอื้นไห้ในอกหมกเรื่องราว
แม้รวดร้าวเพียงใดใครใคร่อิน
ยอมเจ็บช้ำน้ำคำย้ำหวลไห้
ไร้หัวใจยื่นไว้ได้ผกผิน
แม้เจ็บช้ำร้าวทรวงร่วงระริน
รับยลสิ้นกลืนกล้ำทั้งน้ำตา
เธอหยิบยื่นความเจ็บเหน็บทรวงลึก
กลายผนึกเกาะกินใจสาหัสสา
ฉันหวลไห้คร่ำครวญดวลน้ำตา
เธอยื่นมาฉันรับประดับทรวง
กุหลาบงามอาบยามายื่นให้
หอมชื่นใจเก็บไว้อย่างแหนหวง
สูดดมกลิ่นเต็มตื้นชื่นทั้งดวง
ดอกสวยร่วงหล่นดินสิ้นความงาม
ความรักสิ้นสุดแล้วพี่แก้วเอ๋ย
พี่ละเลยน้องไปคล้ายเหยียดหยาม
ความทรงจำทิ้งไว้ในทุกยาม
กี่ทิวาราตรีงามจักลืมเลือน
เคยหวานล้ำน้ำคำย้ำพร่ำพรอด
เคยอ้อนออดหัวใจใครเสมือน
เคยหยอกเอินแม้เขินเมินคำเตือน
เคยรักกันเกินเพื่อนเกินเข้าใจ
ผ่านไปแล้วพี่แก้วไร้แววหวน
แม้นคร่ำครวญหัวอกหมกหวลไห้
ขอเพียงจากพรากกันเพียงแค่กาย
ขอหัวใจน้องได้ใกล้ชิดเคียง...
11 มิถุนายน 2553 12:02 น.
(น้ำตาลหวาน)
กรงทองขังไว้ซึ่งนก
วิหคเหินลมจมหวัง
กรงทองใช่สุขทุกข์ยัง
ไขว่คว้าดังอิสระเสรี
หลุดวงกรงขังหวังบิน
ถลารินห่างไปไกลลี้
วิหคเอ๋ยไม่เคยจรลี
ออกกรงงงฤดีหนทาง
เสียงร้องทำนองเสนาะ
ปีกสวยเหมาะเคราะห์ภัยกว้าง
บินไปห่างไกลเวิ้งว้าง
หมดแล้วหนทางซุกซน
ไม่เคยออกจากกรงขัง
อาหารยังชีพให้สุขล้น
ออกไปไกลกรงดิ้นรน
ยังชีพตนไม่เป็นเห็นใจ
อยากกลับกรงเก่าไขว่คว้า
หมดสิ้นแล้วหนาหาได้
คีรีบูนบินออกไปไกล
ย้อนคืนไม่ได้...สิ้นทาง
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
825
