ใบคา
ตอนที่ 2: ฉันจะดังแล้ว
ฉันยืนหอบฮักๆ หลังจากที่กระชากยัยปอ วิ่งออกจากห้องทันทีที่หมดวิชาเรียน
นี่เมย์! เป็นบ้าอะไรอีกเนี่ย อยู่ๆ ก็ฉุดกระชากออกมาอย่างนี้ ตกใจหมดเลย เหนื่อยด้วย
อาย! คิดดูสิ 4 คนที่นั่งใกล้เรายังจำได้เลยว่าฉันหน้าเลอะขนาดไหน แล้วคนอื่นล่ะจะเหลือเรอะ ต้องรีบออกมาอย่างนี้แหล่ะจะได้ไม่มีใครคุ้นอีก พรุ่งนี้ค่อยทำตัวปกติเหมือนชาวบ้านเขา คนไทยไม่จำอะไรนานหรอกเธอ
ขำ ปอฟางพูดทำปากแบะ
เรื่องอะไรย่ะ ฉันค้อนใส่
เล่นกระโตกกระตากออกมาอย่างนี้ ไม่มีใครสงสัยหรอกเธอ เขาต้องคิดว่าใช่เลยล่ะ โง่นี่
อ้าว! เหรอ ทำไงดีล่ะ