โกญจนาท
.
.
ควันสีขุ่นพวยพุ่งออกมาจากปล่องเมรุ แล้วลอยไปตามลมเอื่อยๆพร้อมเสียงร่ำไห้ของผู้ที่สูญเสียลูกอันเป็นที่รักไปก่อนวัยอันควร
หญิงวัยกลางคนสวมแว่นตาดำอำพรางดวงตาที่บวมเต่งเนื่องจากคราบน้ำตา แต่หาปิดบังได้มิดไม่ ยังคงมีคราบน้ำตาไหลอาบเต็มสองแก้มให้รู้ถึงความรู้สึกของเธอ
เธอแหงนหน้ามองดูควันสีขุ่นนั้นลอยล่องออกไปด้วยสติอันล่องลอย .....
" คุณ ..ผมไปเจอจดหมายนี่ใต้หมอนลูก" ชายมาดขรึมผมสีดอกเลาผู้เป็นพ่อพูดพร้อมยื่นจดหมายให้ผู้เป็นแม่..........................
ไม่มีคำพูดใดๆออกจากปากเธอ มีแต่น้ำตาที่พรั่งพรูไม่หยุดพร้อมเสียงสุดท้าย
" โฮ.......ลูกจ๋าแม่ขอโทษ" ............ แล้วสต
653
1
0
หน้าส่วนตัว
