เรื่องสั้น นิยาย - ตามใจคนเขียน

“คุณครับ เดี๋ยวผมมา คุณช่วยถือเบ็ดให้ผมหน่อยนะครับ 
อย่าลืมนะครับ ถ้าสายเบ็ดตุ๊บๆก็วัดขึ้นมาได้เลยนะครับ.. ”
“ อื้อ เข้าใจ อย่าไปนานนะคะ..  ”
คล้อยหลังเขาไปเล็กน้อย ฉันก็รู้สึกว่าปลาน่าจะมากินเหยื่อแล้ว  
คำของเขาที่บอกไว้ก่อนเดินออกไป ฉันจำได้ แต่ฉันไม่กล้าวัดเบ็ดขึ้นมา
อาจจะเพราะว่า ฉันกลัวจะทำเบ็ดของเขาเสียหาย ฉันจึงได้แต่ถือไว้อย่างระมัดระวัง
ผ่อนสาย และ เย่อกับปลา ประวิงเวลาไว้รอเขามาจัดการต่อ

ไม่นานนัก เขาก็เดินกลับมาพร้อมกับเก้าอี้ผ้าใบอีกสองตัว
“ คือว่า สายเบ็ดมันหนัก ๆ ไม่รู้ว่าเกี่ยวถูกหินหรือเปล่านะคะ คุณช่วยที..  ”
“ ครับ ผมจะดูให้..  อ้าว ! คุณตกได้ปลานะครับ ปลากระบางตั				
 33    0    0