คำคำนี้ที่ยํ้าในหัวใจของเธอตลอดเวลา เธอไม่รู้ว่าจะไปถามใครดี เพราะเธอคิดว่าคงจะไม่มีใครสามารถหาคำตอบให้เธอได้ คำตอบที่จะหามาพูดให้เธอฟังได้มันช่างยากลำบากเหลือเกิน
" ชายคนนั้นหายไปไหนไม่มีใครรู้ได้เลย ไม่มีแม้แต่ร่องรอยที่จะหลงเหลือให้พอติดตามเสาะหาได้ "
คำสุดท้ายที่เขาพูดกับเธอ ยังดังก้องอยู่ในใจเหมือนเพิ่งผ่านมาไม่นาน เธอจดใจมันได้ทุกคำ เธอคิดและพูดกับตัวเองเสมอ ว่า "ถ้ารู้ว่าจะไม่ได้เจอกันอีก ฉันอยากจะทำอะไรให้เธอได้มากกว่านี้ "
ตอนนี้ไม่มีแล้ว
" สายเกินไปแล้ว ฉันทำพลาดอีกแล้ว ฉันเสียเธอไปโดยที่ฉันไม่ได้ทำสิ่งที่ดีดีให้กับเธอเลย - ข อ โท ษ น ะ-"