เฮาชาวดอย
เพียงลมพัด
เพียงสายลมพัดผ่านตำนานรัก
ความหน่วงหนักเหลือไว้ใจขื่นขม
ฝากเพียงเพลงอันสลาย ณ สายลม
ผ่านระทมระทดท้อการรอคอย
เพลงสายลมดาวกระพริบกระซิบว่า
แว่วเพลงลาเพลงเศร้าเพลงเหงาหงอย
เบาไหวอ่อนละมุนเหมือนนุ่นลอย
งามชดช้อยแต่แฝงกรดรดหัวใจ
ณ สายลมแสงดาวอันหนาวเหน็บ
ความปวดเจ็บคืนวันยิ่งหวั่นไหว
จักหลบดาวหมองหม่น ณ หนใด
ณ คูหาเถื่อนดอยก็น้อยนิด
กลางทะเลเสน่หาเหว่ว้านัก
หวังความรักมาเยือนเป็นเพื่อนสนิท
หวังวิมานกลางทะเลเนรมิต
วาดชีวิตงดงามด้วยน้ำตา
มีเพียงความห่วงใยมอบให้รู้
มีเพียงความเอ็นดูมอบห่วงหา
มีเพียงแววชอกช้ำแทนคำลา
มีคุณค่าเบ่งบานหวานในใจ
หน้าส่วนตัว
1244
5
0
