พุด
บันดาลใจจากบทกวี
*คำพิพากษา*
ปลอบขวัญรับวันชื่นลืมเรื่องราน
แด่น้องปรางทองปรางทิพย์
ยิ้มหวานหวานรับดอกไม้บานในยามเช้า
อย่ามัวเศร้าโศกจิตชีวิตฝัน
แค่มายามาเรียนรู้ผ่านวัยวัน
คำคนนั้นแค่น้ำลายปลายปากกา
ชีวิตคนมีมากด้านดูตรงไหน
ยุติธรรมใจเที่ยงแท้ฤาแค่ว่า
เชื่อตามคำเขาไปสิ้นเมตตา
พิพากษาตามจิตคิดมืดดำ
เจริญสติดูตัวเองดีกว่าไหม
ใช่เพ่งโทษผู้ใดหมายเหยียบย่ำ
เมตตาอภัยมองข้ามไปใจเป็นธรรม
ต่างเกิดมาชดใช้กรรมเพื่อนมนุษย์
กระจกเงาสะท้อนความคิดเราคงดีกว่า
พัฒนาจิตงามใสบริสุทธิ์
รจนาเรื่องธรรมะธรรมชาติล่วงวิมุติ
พาตนหลุดจากปลักตมบัวจมโคลน....!
http://www.thaipoem.co
4355
8
0
หน้าส่วนตัว
