ศรีสมภพ
สังคม..โสมมจากสมสู่
หลงใคร่ในคู่ ไม่รู้รักษ์
มั่วกาม โรคลามตัวมัวเมาหนัก
เกินห้ามหัก จักผ่อนย้อนเวลา
สาสม ก้มหน้าตาว่าตนผิด
เปลี่ยนชีวิตหม่นหมองมองไร้ค่า
นับคืน ฝืนวันมรณา
อนิจจา ! ถูกสังคมถ่มถุยทิ้ง
อับอายขายหน้า ว่ามักมาก
ลำบากกายใจ ไม่สุงสิง
ตายดาบหน้าอำลาหมู่ รู้ความจริง
ยิ่งวิ่งยิ่งหนีหาย ไม่มีพ้น
เอชไอวี..ไวรัสฉกาจกล้า
ผลาญชีวา ฆ่ามนุษย์สุดมากล้น
โรคเอดส์..กิเลสเหตุแห่งตน
หลงว่ายวนระคนใคร่ไม่ประวิง
ภิกษุหนึ่ง ผู้ซึ่งปลง อลงกต
อาสาปลด ชี้นำ ด้วยธรรมยิ่ง
ปลุกเสกผี ที่คนขนมาทิ้ง
ให้พึ่งพิง จริงจังฝากฝังกาย
สังคมเมิน เพลินสมสู่อย