หนุ่มน้อย.
เพียงบทกลอนบทหนึ่งที่สอนถึง
ความรักซึ่งจากใจคนไกลฝัน
จึงเหม่อมองจ้องดาวทุกคืนวัน
พยายามฝันว่าจริงเต็มตา
หากว่าดาวไม่ระยิบกระพริบแสง
คงไม่มีแรงใจไปไขว่คว้า
หากว่าดาวเป็นเพียงภาพลวงตา
จะไม่คิดหาอะไรให้ใจตรม
แต่ว่าดาวที่เห็นเด่นสง่า
ไม่เคยเห็นมาสักคราว่าสุขสม
ในชีวิตไม่เห็นดาวไหนสวยคม
เหมือนถูกใจที่นิยมชมทุกคืน
ดาวบนฟ้าคงมีสิทธิ์ให้จ้องบ้าง
อย่าปิดทางคนบนโลกอยากชมชื่น
ทั้งที่รู้ว่าสุดท้ายต้องกล้ำกลืน
แต่ก็ทนฝืนใจเฝ้าใฝ่ปอง
เพราะว่าเราชายชาติไร้วาสนา
ด้อยราคาไม่มีสิทธิ์แม้แค่จ้อง
ถูกยึดสิทธิ์ริดใจไม่ใฝ่ปอง
ถูกปิดห้องย่ำแย่แม้รำพึง
ก็จะขอรับกรรมที่ทำไว้
โทษถูก