..๏ ใช่ชีวิตน่าอนาถหากขาดคู่ ใยหดหู่ประหนึ่งอยู่ไม่ได้ ลองนึกย้อนมองดูทั่ว ทั่วไป ทุกคนใช่จะตาย .. ไปพร้อมกัน อย่าโศกศัลย์เมื่อวันเหมันต์ผ่าน จงทำงานที่รักให้สุขสันต์ ใช้ชีวิตจิตเบิกบานผ่านวัน..วัน อย่าเหหันผันแปรตามฤดู หน้าหนาวนี้หรือจักหน้าหนาวไหน คงอยู่ได้หากจิตไม่หดหู่ พึงรู้สึกทุกลมหายใจรู้ อย่าอุดอู้ปล่อยใจ .. ตามเสียงเพลง อันเสียงนกเสียงกาที่กู่ร้อง หากหันมองอาจทำให้ใจเคว้ง อยู่เพื่อรักหรือรักเพื่ออยู่ .. ดูวังเวง หากเราเอง มัวแต่คิด .. ปล่อยจิตไป ฯ
1121
5
0
หน้าส่วนตัว
