พุดพัดชา
url=http://thaipoem.com/web/songshow.php?id=973
ใกล้ค่ำแล้ว..
หากสวรรค์มีตา
มองลงมา...
จะเห็นร่างๆหนึ่งในชุดสีฟ้าอมโศกนอนระทม
ตรมด้วยพิษไข้รุมๆทิ้งทอดตัวนิ่งงัน...
ท่ามกลางลานกว้างบนระเบียงบน
ปนกลิ่นหอมเศร้า
พราวดวงของการะเวกเลื้อยพัน..ลำพัง
กับโมกกระจิ๊ดที่พลันร่วงดวงดอกพราวนวล
ลงห่มหอมห้อมร่างรานราวปรานีปลอบประโลม..
เธอทำเสมือนไร้ร่างใจ
ไหวเพียงจิตยกลอยขึ้น
ไปสู่ฟากฟ้ากว้างแสนกว้าง
ไปนั่งไกวชิงช้าเมฆ
เสกมนต์ทิพย์หยิบสายหมอกสายไหมมา
พันร่างพลางเอื้อนขับโศลกเสภาโศก
พลีแด่โลกที่รอรับดับดวงพร้อมกัน
........
อ้าดูอโศกนี้ ศรีไสววิไลตา
อยู่หว่างกลางพนา
4103
9
0
หน้าส่วนตัว
