ลำน้ำน่าน
ริ้วลมว่าวล่องมาหน้าสิ้นหนาว
ดอกทองกวาวผลิหวานบานไสว
มองรวงทองผ่องผุดสุดอำไพ
หอมอุ่นไอฟางข้าวที่พราวลาน
เสียงเพลงแคนหวานแว่วแผ่วแผ่วว่า
วอนสาวนาคืนทุ่งมุ่งถิ่นฐาน
จะโน้มเกี่ยวเกี้ยวเจ้าคราวรักบาน
สุดสำราญรักล่องกล่อมแดนดิน
โสนบานดอกจานไหวไล้โลมทุ่ง
ดอกผักบุ้งลมนอกดอกกระถิน
กระยางขาวร่อนถลาลงหากิน
กระดี่ดิ้นแดดจ้าถึงคราตาย
ให้มาร้าวหนาวหนักรักเดือนห้า
เมื่อน้องนางลืมนาผ้าซิ่นสาย
ทิ้งรวงทองคอยเคียวอยู่เดียวดาย
ฝนเริ่มปรายคล้ายว่าแก้วตาเลือน
อยู่แห่งไหนรวงข้าวสาวชาวทุ่ง
อยู่เมืองกรุงถิ่นไหนที่ใดเหมือน
พี่ครวญขลุ่ยร้าวไปในแสงเดือน
หวังดลเตือนรวงทองคืนท้องนา
1427
6
0
หน้าส่วนตัว
