Salukphin
ดอกจำปาลาแล้วแก้วกาหลง
ช่อประยงค์อำลาฟ้ากว้างใหญ่
พุดพิกุลบุนนาคจำพรากไกล
ปีบร่ำไห้โหยหาช่อราตรี
นมแมวร้องก้องกู่ประดู่โมก
บัวเกี่ยวโศกโยกไหวในค่ำนี้
ลำดวนอ้อนวอนจำปูนคูนจำปี
กุหลาบหนีเล็บมือนางกลางแสงจันทร์
ผีเสื้อน้อยลอยพลิ้วละลิ่วไหว
รักหงอนไก่ไปชวนชมนมสวรรค์
บานเย็นเก้อชะเง้อหาทานตะวัน
จนไหวหวั่นวาดระทมพวงชมพู
ยิ่งยามดึกนึกพรั่นหวั่นยี่โถ
คอยชงโครักหวนชวนเชิญคู่
หนาวน้ำค้างพร่างพรมลมพัดกรู
ขวัญหดหู่เคว้งคว้างกลางสวนไพร
แว่ววังเวงเพลงป่ามาผะแผ่ว
นกเค้าแมวส่งเสียงร้องก้องป่าใหญ่
จากพรากรับขับขานสานแต่ไกล