...................................................... ศพอักษรนอนเกลื่อนทางเถื่อนถ่อย ไร้ร่องรอยมิตรภาพที่สาบสูญ คอยเหยียบย่ำซ้ำเติมให้เพิ่มพูน ทวีคูณทวีคำแค่สำราญ ศพอักษรนอนจมทับถมทั่ว กองสุมหัวสุมหางกลางสุสาน เห็นตับไตไส้พุงคละคลุ้งลาน หนอนยั้วเยี้ยเพ่นพ่านประจานใจ โลกแห่งจินตนาการที่ขานร่ำ เปื้อนสีดำห้ำหั่นฟาดฟันใส่ ซากอักษรซ่อนสารวิญญาณไพร เวียนว่ายใน ป่าช้า...จินตนาการ .........................................................