เชษฐภัทร
เราไม่ควรพบกันเลยวันนี้
ถวิลหวังเหว่ว้าทุกนาที
เจ็บฤดี พี่ช้ำ ยอกย้ำเตือน
พิษคำหวาน หว่านซ้ำ ย้ำว่าหวาน
หนึ่งน้ำตาล ฝานน้ำผึ้ง ซึ้งเสมือน
หวิวคำหวาน หว่านคำพิษ บิดคำเบือน
คำเธอเฉือน เชือดนั้น ช่างบั่นทอน
เมื่อดอกไม้รายทางถูกร้างทิ้ง
วาจาหญิง ก็สิ้นค่า พาทอดถอน
บาดรสคำ ยิ่งช้ำใจ วิสัยจร
จึงกลั่นกลอน รอนร่ำ เพ้อรำพัน
อันรสเกลือ เหลือชิม ลิ้มรสขม
ยิ่งระทม ชโลมโชก ความโศกศัลย์
ไหนเคยบอก จะรักพี่ แม้กี่กัลป์
นิจนิรันดร์ ดั่งรสเกลือ เหลือความเค็ม.
โอ้ว่าเอ๋ย อกเอย ไม่เคยเศร้า
ครั้งสองเรา เคยร่วมทุกข์ สุขเกษม
หนุนอกอิ่ม จิ้มลิ้ม ช่างอิ่มเอม
แสนปรีดิ์เปรม เข้มข้น ล้นอุรา
แ
2801
13
0
หน้าส่วนตัว
