กุหลาบงามนามใดใคร่รู้จัง ดอกสะพรั่งทั้งกอลออไสว สีแดงเข้มเต็มต้นบานล้นไป แต่หนามใหญ่ใบดกปกคุ้มกัน เปรียบดั่งหญิงยิงเรือเบื่อระอา สวยสง่าน่าชมภิรมย์ฝัน ฝีปากกล้าท่าแข็งแกร่งทั้งวัน จนชายพรั่นหวั่นภัยจากใจเธอ หากเข้าจีบรีบจัดอึดอัดนัก ปากเธอจัดจ้องด่าหาเรื่องเสมอ แม้คารมคำคมไหนไม่ได้เธอ คงต้องเพ้อเผลอคิดจิตวุ่นวาย ได้แค่มองจ้องไว้เอาใจข่ม เลี่ยงหนามคมขืนเก็บเจ็บไม่หาย ปล่อยอยู่ต้นจนเฉาเหี่ยวเน่าตาย เพราะดอกร้ายร้อนนักจักขอลา