ศรีปาด นะท่านนะ
๏ ยกตลก จกโชว์ มาโห่ห้อง ทะลึ่งบ้อง บริบท เพราะอดสูคนไหนมี สีเดียว อย่าเหลียวดู เดี๋ยวกลอนกู่ กัดคิด จะผิดใจ๏ จักเขียนคำ รำฆ้อง คะนองโขน ถึงจักโดน ด่าควาย ก็หมายไถเห็นผู้ดี มีเลิศ มิเปิดใจ เห็นประชาธิปไตย สมัยเชย๏ ตัวตลก ตกกระเผลก เขยกร่าง สิทธิ์ที่ย่าง เยื้องเหยียด กลับเกลียดเสยว่าควายรก ยกงอบ ไม่ชอบเวย ไฉนเลย ล่วงสิทธิ์ สถิตย์นอ๏ ถ้าพระเอก เสกหน้า คงว่าเจ๋ง เพราะเหมาะเหม็ง มาดมี มณีศอชอบกิ้งก่า บ้าหรู ที่ชูคอ ถ้าไม่หล่อ รูปอ้าง ไม่ว่างชม๏ ทีพระเอก เสกฝัน สวรรค์เศร้า น้ำตาลเต้า ตรมโตรก กระโหลกถมจุฑาเทพ เสพฝัน สวรรค์ลม แหมดอมดม ดูดดื่ม ว่าปลื้มปรีด์๏ เห็นตลก ตกแตก สาแหรกเหย้า เห็นคนเฝ้า ฝันเสก