ณ คืนเพ็ญ งามเด่น เห็นกระจ่าง ฟ้านั้นงาม ยามนี้ ที่ได้เห็น ไร้เมฆา มาบัง เดือนงามเด่น ดาราเป็น พยาน งามเคียงเดือน ในคืนเพ็ญ ๑๔ค่ำ กลางเดือนสี่ ฟ้ายามนี้ จันทร์งาม หาใดเหมือน นภามี จันทรา ดาวเป็นเพื่อน ไม่ร้างเลือน เหมือนเช่น เป็นอย่างลุง คว้าเสื้อผืน หมอนใบ ใปลานกว้าง นอนเคียงข้าง พงไพร ไม้ใหญ่สูง เห็นวิหก นกเค้า ไม้ยางยูง บินอยู่สูง ยอดไทร ในราตรี แสงจันทร์สอ่ง มองเห็น ท้องฟ้ากว้าง ศศิธร กระจ่าง งามสดศรี ขอพักผ่อน นอนลง ณ ตรงนี้ ห่มราตรี ที่แสน ภิรมณ์ใจ
1247
5
0
หน้าส่วนตัว
