บุษย์น้ำทอง
เช้าอาทิตย์ที่สดใส
แต่ทำไมฉันจึงเบื่อ
เศร้า เซ็ง ทุกข์ จนเหลือเชื่อ
เบื่อ เบื่อ เบื่อ จริงหนอ ชีวิตนี้
งานคือเงิน เงินคืองาน บันดาลสุข
แต่แทบจุกเพราะงานมากล้นปรี่
เซ็ง เศร้า เหงา ทับทวี
จึงมาที่เว็บนี้ระบายความ
พลังฉันหายไปไหนหมด
เหลือแต่หยดเศษใจไร้อร่าม
หรือวิบากกรรมนั้นติดตาม
จึงเป็นงามโดดเด่นในเอเวจี
นอนเถอะนอนหลับทับตะวัน
จนกว่าผ่านช่วงวันอันแรงรี่
เย็นจากมืดค่ำร่ำลมวี
คงพัดที่หัวใจให้เย็นลง
พระอาทิตย์ยังฉายแสง
อุทัยแห่งใจฉันยังเลินหลง
กลายเป็นราตรีที่ดำรง
มัว หม่น คง มืดหมอง ครองกมล
2201
1
0
หน้าส่วนตัว
