ยามเช้าณทุ่งข้าว
สายลมย้อนพร่างพรมชมยอดหญ้า
หมูวิหคผกผินบินลับตา
สู่ขอบฟ้ากว้างไกลผ่านไอเย็น
ณ ตรงนี้มีฉันอยู่รู้หรือเปล่า
ยังคอยเฝ้าดูแลใจใยไม่เห็น
ริมขอบฟ้าแสงทองทาบอาบไอเย็น
ห่วงเพียงเพ็ญจะเลือนลับไม่กลับคืน
น้ำตาเทียนในลมหนาว
ลมพัดลู่กู่มาฟ้าเริ่มสาง
ไหวกิ่งยางไก่แก้วแว่วเสียงใส
เย็นน้ำค้างร้าวรอนถอนในใจ
ใต้เงาไฟแสงเทียนพร่าน้ำตาริน
ลมก็ครวญใจก็ครางไม่ห่างหาย
ระริกพรายหมู่วิหคเริ่มผกผิน
หนาวลมรักร้างลาใจชาชิน
ไหลโรยรินอ่อนล้าน้ำตาเทียน
กระถินดง
กระถินดงดอกพรา