มองผ่านในม่านฝัน ทุกคืนวันจนจันทร์จาก หนาวเหน็บเจ็บจึงอยาก ถึงฝั่งฝากแห่งความหวัง รอคอยเพียงไมตรี เพียงธุลีฤดีดัง ดื่มหาวดาวเดือนทั้ง วิมานฟ้าในราตรี ฝันใช่อยู่ไกลลิบ เพียงกระซิบหนอคนดี เอ่ยพร่ำเพียงคำนี้ พี่จักไม่อาลัยเลย ทรัพย์สินบ่ยินยล ทุกข์บ่บ่นให้คนเย้ย งามสมบ่ชมเชย จักเฉลยเพียงแก้วตา เทพไท้ใยมาแกล้ง ให้ข้าแล้งสิเนหา หมองหม่นจนอิจฉา กระทั้งฟ้าที่เคียงจันทร์