ไม้เก็ด
ฉันรักเธอเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
เพราะจู่จู่ก็มีจิตคิดถึงหา
ห่วงและหวงเธอนั้นขึ้นทันตา
อยากจะพามาอยู่เคียงคู่กาย
ทั้งที่ก่อนหน้านั้นฉันไม่คิด
จะมีจิตผูกพันอย่างมั่นหมาย
เห็นก็เห็นอย่างผู้ที่ดูดาย
ใจสบายไม่มีจิตคิดถึงเธอ
แต่บัดนี้ใจฉันนั้นแปรเปลี่ยน
อยากจะเวียนวนไปใกล้เสมอ
มิอยากให้ใครอื่นมาชื่นเจอ
เพราะเผลอเผลอเขาอาจพาคลาดไกล
ฉันไม่อยากจากเธอเสมอมั่น
เพราะทุกวันรู้ซึ้งถึงไหนไหน
เธอนั้นดีต่อฉันทุกวันไป
คอยป้องภัยนานาสารพัน
เอาใจใส่ฉันนี้อย่างดีเยี่ยม
จนฉันเปี่ยมสุขได้ไม่เหหัน
อากาศ น้ำ ปัจจัยสี่ มีทุกวัน
เพราะเธอนั้นสรรค์ให้ไม่ขาดตอน
เพราะรู้ซึ้งถึงคุณค
1106
1
0
หน้าส่วนตัว
