(โคลง ๔) ความต้องการหยุดยั้ง อย่างใจ ครุ่นคิดทำสิ่งใด เฉื่อยช้า เกินกิจก่อนทำไป กาลหมด ตกดึกแรงอ่อนล้า ปัดพ้นผ่านวัน ยังมีวันพรุ่งนี้ นอนรอ หลับตื่นอย่างเพียงพอ ค่ำเช้า เจ้านายบ่นบ้าบอ บ้างเบื่อ จนจิตนำโน้มน้าว อยากให้ผ่อนคลาย หลากหลายกิจวัตรล้น สืบสาน งกงกเงิ่นงุ่นงาน เสร็จชิ้น ฉุกคิดจิตจับกานต์ กลอนเก็บ หลากเลื่อนจับปลายลิ้น จากร้างอาลัย ปราศรัยใจพร่ำเพร้อ บันดาล สัมผัสศัพท์ผ่านซ่าน แสบเนื้อ ลหุโดดเด่นลมปราน
1425
4
0
หน้าส่วนตัว
