..๏ อันเรื่องราวมากมายทั้งหลายแหล่ คือตัวแปรให้จิตติดปัญหา หากไม่สืบเสาะผลค้นที่มา ปล่อยเวลาพอกพูนสิ่งวุ่นวาย จากเรื่องเล็กเรื่องน้อยพลอยลุกลาม จนยากปรามผู้กระทำย่ำเสียหาย คิดวางเฉยหวังผ่านยิ่งบานปลาย ผู้มุ่งร้ายฉวยโอกาสปราดซ้ำเติม ไร้สาระคือต้นเหตุอาเภทภัย ก็เป็นได้ถ้าหากหลายปากเสริม ด้วยพยาบาทเคืองขุ่นเป็นทุนเดิม จากแรกเริ่มจึงกลายโตมโหฬาร มูลสาเหตุเพียงน้อยดูด้อยค่า แต่ผลลัพธ์ตามมามหาศาล ยามทุกสิ่งพลาดพลั้งเกินหยั่งการณ์ อีกกี่นานพลังใจกู้ได้คืน ? ๚ะ๛