๑ ดาวพราวงามเปร่งฟ้า สบหทัย ดาวพร่างพริ้งประกาย ทั่วหล้า ดาวทอส่องบอกนัย จรัสเจิด งามแฮ ดาวบ่าบนของข้า นี่แท้ความจริง ๑ ดวงใดหาแทบแม้ ดวงตา ดวงก่อแววธรรมมา เปี่ยมล้น ดวงไกลอับพึ่งพา ยามยาก ดวงดับอาจหลุดพ้น หากไร้บุญนำ ๑ ดีภายนอกย่อมรู้ ตัวเรา ดีย่อมเกิดใจเอา มั่นไว้ ดีปล่อยว่างบางเบา ทุกอย่าง ดีแน่คือจริงไซร้ นอกเนื้อในดี ๑ ดูอันใดใคร่ย้ำ ทำดี ดูหลากมณีดี ส่องกล้อง ดูคนที่ความดี กันเถิด ดูผ่านนั้นอาจต้อง เจ็บช้ำคร่ำครวญ
1774
39
0
หน้าส่วนตัว
