วิจิตรวาทะลักษณ์
เมื่อแผ่นดินสิ้นน้ำยามฝนแล้ง
ก็เหือดแห้งระแหงดินเพราะสิ้นฝน
แผ่นดินแยกแตกระแหงแบ่งชั้นชน
ทิ้งพืชผลให้ล้มตายดั่งไฟลาม
เมื่อฟ้าฝนหล่นรินสู่ถิ่นหล้า
พสุธาได้รับฝนอย่างล้นหลาม
ดินเคยแยกแตกระแหงเคยแบ่งนาม
ถูกฝนลามให้หลอมรวมร่วมเป็นดิน
เราก็ดั่งก้อนดินบนถิ่นนี้
ที่หลอมรวมร่วมชีวีมิมีสิ้น
เป็นผืนแผ่นแดนสยามนามแผ่นดิน
ทอดชีวิตเป็นลาดพระบาทองค์กษัตรา
มีพระเจ้าแผ่นดินปิ่นประเทศ
ดั่งบิตุเรศแห่งแผ่นดินปิ่นเกศา
มีพระบรมมหาราชวงศ์องจักรา
ดั่งฉัตราป้องแผ่นดินให้ถิ่นไทย
แต่แผ่นดินถิ่นไทยในยามนี้
หาหลอมรวมร่วมชีวีดังนี้ไม่
ด้วยก้อนดินแห่งไพร่ฟ้าประชาไทย
หน้าส่วนตัว
1686
5
0
