ฟ้าใส ฉันนั่งร้องไห้กับสายลมที่สุขสันต์ นั่งมองภาพของสองเราที่เคยเป็นเงาของกันและกัน แต่มันก็จบลงอย่างทันควันเมื่อเธอนั้นจากฉันไป ตอนนี้มีแต่ฉันที่คิดถึงมันอยู่ ถึงแม้มันจะทำให้ฉันหดหู่สักแค่ไหน แต่มันก็รู้สึกดีอย่างน้อยเธอคนนี้ก็คิดที่จะมีใจ แม้ว่าเธอจะจากกันไปโดยที่ไม่ต้องการอะไรจากมัน ในค่ำคืนที่เงียบสงบ ฉันไม่อาจลบความทรงจำที่สุขสันต์ ถึงแม้วันนี้ลมหายใจของเธอจะหายไปจากกัน แต่เธอยังอยู่ในความฝันของฉันทุกวันคืน