ปุถุซน
ดาวน้อยดวงหนึ่ง
ในเวิ้งฟ้า
จักรวาลกว้างใหญ่
ทุกย่ำค่ำคืน
ฉันเฝ้ารอเพื่อมองเจ้า
ฉันคิด....เจ้ากำลังเข้าใกล้
ใกล้เข้ามายังโลกของฉัน
เจ้าคงเหนื่อยซิน่ะ
เดินทางมาแสนไกล
จากจักรวาลอันไกลโพ้น
อีกนานไหมหนอ
ที่ฉันจะได้ชิดใกล้
มันคงอบอุ่นน่าดู
ที่ได้มีดวงดาว
อยู่ใกล้ใกล้ตัว
.....................
แต่พลันดวงตะวัน
โผล่ขึ้นที่ขอบฟ้า
เจ้ากลับหายจากฉันไป
แต่ฉันก็ยังเชื่อว่า
เจ้าไม่ได้หายไปไหน
เจ้ายังคงอยู่ที่เดิม
ตรงนั้นตรงที่ฉัน
เห็นเจ้าในทุกย่ำคืน
...............................
แต่ไม่รู้ว่าคืนนี้ ฉันจะได้เห็นเจ้าอีกไหมหนอ?