อย่าให้ฉันซึ่งเป็นเช่นส่วนเกินที่บังเอิญผ่านมาพาเปลี่ยนผันทำเธอเขาเข้าใจผิดจิตจาบัลย์เลิกรากันแยกทางต้องหมางเมินก่อนที่จุดสุดท้ายจะกรายถึงใครคนหนึ่งควรไปไกลห่างเหินขอเป็นฉันหันหน้าหลบตาเดินมุ่งเผชิญเคราะห์กรรมเพียงลำพังถึงเธอมีน้ำใจให้มากนักคงยากจักรับไว้ไม่หันหลังบอกกับเขาให้เข้าใจใคร่รับฟังฉันเป็นดั่งเพื่อนเกลอพบเจอมาอย่าให้เขาระแวงคลางแคลงจิตต้องพลอยผิดใจเธอเพ้อกังขาไม่ต้องการเห็นคนดีมีน้ำตาเพียงผ่านมา...แล้วผ่านไป...ไม่สำคัญ....