เรไร
มองดวงดาวเดี่ยวเหงาเฝ้าท้องฟ้า
เห็นน้ำตาโปรยปรายพรายน้ำค้าง
เหมือนเหว่ว้าจะมืดมนสิ้นทาง
ดูเคว้งคว้างเจ็บช้ำในค่ำคืน
คำหญิงสาวที่บอกถูกหยอกเย้า
ความโง่เขลาทำจิตคิดเป็นอื่น
เหมือนโดนลวงให้ช้ำทนกล้ำกลืน
หลงคิดว่ายั่งยืนชื่นอุรา
คงมิใช่เขลาขลาดเธอพลาดพลั้ง
อาจเป็นหวังที่วาดในปรารถนา
จิตจึงซ่านซึ้งซาบภาพมายา
คอยลวงตาหลอกลวงในดวงใจ
อย่าคิดว่าอ่อนแอจึงแพ้ยับ
จึงต้องรับหมองหม่นเกินทนไหว
คิดลงโทษที่ละเมอและเผลอไป
เสียน้ำตาหลั่งไหล...ทำไมกัน
ที่ต้องมาทนเศร้าเขาไม่รัก
ถูกหาญหักอกระทมตรมโศกศัลย์
เพราะเพียงเธอให้นิยามความสำคัญ
เพ้อพร่ำในสัมพันธ์ที่ฟั่นเฟือน
ความรันทดเจ็บช้ำค
1348
7
0
หน้าส่วนตัว
