กับคำว่า "เวลา" คงหายาก คงลำบาก จัดสรรค์ ให้มันว่าง ฉันเข้าใจ งานมาก ยากปล่อยวาง กับคำ"ห่าง"เราสอง จำต้องเป็น คิดไปคิดมา ก็น่าคิด อาจจะผิด คาดกัน อย่างฉันเห็น กับคนอื่น เธอได้ ไม่วายเว้น แต่กันฉัน แค่นเค้น เป็นคืนคืน หรือกับฉัน เธออยู่รู้สึกผิด หรือไม่คิด มีใจ ก็ไม่ฝืน ก็เอ่ยมา "ว่าไม่" ได้หยุดยืน ไม่กล้ำกลืน งอนง้อ ขอเวลา เธอพูดได้ อยากอยู่ เป็นคู่ฉัน แต่ทุกวัน ไหนเลย เคยใขว่คว้า ไม่พยายาม "เพื่อเรา" เท่าเธอว่า แค่มารยา ปลิ้นปลอก... และหลอกลวง !