ลูกเป็ดขี้เหร่
เสียน้ำตา ไม่ได้ ใช่หรือเปล่า
เรื่องของเรา ต้องลืมมัน งั้นใช่ไหม
มีปากเสียง โต้แย้ง ให้แจ้งใจ
ก็คงทำ ไม่ได้ เหมือนทุกที
ฉันเกินทน ก็คนนะ น่าจะรู้
เจ็บเกินใจ ให้ทนดู อยู่ทุกที่
เธอจืดจาง สร้างรักใหม่ ไม่ใยดี
ต้องยืนดู อยู่อย่างนี้ ทุกทีไป
เงียบมานาน นานแล้ว พอแล้วนะ
เพราะฉันน่ะ ฝืนทน จนหวั่นไหว
และฉันท้อ รอและทน จนปวดใจ
ฉันก็คน นะไม่ใช่ หุ่นไล่กา
พักนี้แต่งกลอนไม่ได้เรื่อง เพราะจิตใจไม่ค่อยอยู่กะเนื้อกะตัวเท่าไหร่ รู้สึกได้เลยว่าพักนี้หาสาระไม่ค่อยได้ อย่าว่ากันนะคะ ขอโทษด้วยจากใจจริงๆ
1104
8
0
หน้าส่วนตัว
