พิมญดา
ช่วงที่ดีที่สุดของเวลา
ได้นำพาสองเราร่วมสร้างฝัน
ปลูกต้นรักรดด้วยใจทุกคืนวัน
คำรักนั้นยังก้องอยู่มิรู้คลาย
ช่วงเวลาผ่านไปไม่หมุนกลับ
ล่วงเลยลับอุปสรรครักห่างหาย
เวลาผ่านคนเปลี่ยนเจ็บเจียนตาย
แต่ไม่เคยเสียดายได้รักเธอ
มองออกไปทุกครั้งฝั่งฟ้ากว้าง
ไกลสุดทางยังคงคิดถึงเสมอ
หวังวันหนึ่งจะรักษาใจที่เบลอ
เพียงแค่เผลอดูเวลานาทีครวญ
เวลาเดินออกไปไม่หวนคืน
ใจสะอื้นยังไม่หายคล้ายลมหวน
รู้ทั้งรู้ไม่มีทางได้ทบทวน
ทุกสิ่งล้วนต้องเคลื่อนคล้อยปล่อยเลยไป
หวังวันหนึ่งฟ้าคงใสในใจฉัน
ดวงตะวันจะสว่างทางไสว
อยู่กับวันเวลารักษาใจ
หวังฟ้าใหม่..ใช้เวลาพาลบเลือน...
หน้าส่วนตัว
3787
9
0
