เจือจันทร์
@เสียงขลุ่ยเศร้าเราสื่อมาคราลมโบก
เสนาะโศกสะอื้นน่าน้ำตาไหล
ด้วยว่านางน้องห่างนาหนีหน้าไกล
เพียงผิวไปไล้คนงามตามสายลม
@ลมรำเพยเชยชื่นระรื่นร่ำ
กล่อมคืนค่ำคลายคืนฟื้นจากขื่นขม
ข่มความเจ็บเหน็บระกำช้ำระทม
ใจจ่อมจมล่มสลายละลายลง
@หอมกลิ่นโมกก็โศกคลายหายสลด
แม้นไม่หมดลดกลิ่นนางจนจางหลง
กรุ่นกลิ่นนางหรือจางลดจนปลดปลง
กลิ่นยังคงทรงโบกจนโมกอาย
@โถความรักแรกเริ่มมักเติมสุข
ยามความทุกข์รุกรักมาน่าใจหาย
จากกลมกลืนเกลียวกลมมากลับกลาย
ให้วุ่นวายว้าเหว่ในเวลา
@เสียงขลุ่ยเราที่เป่าไปจากใจเศร้า
แม้นเงียบเหงาก็งดงามยามโหยหา
แม้นใกล้ใจแต่อย่างไรก็ไกลตา
พี่ห่วงหาด้วยห่วงหวงดวงกมล
1424
8
0
หน้าส่วนตัว
