ลมหนาว ดอกไม้
เห่ลมหนาวลอดริ้วพริ้วลมอ่อน
เลี้ยวซอกซอนซ่อนซาตามใบขน
ตะหวัดรัดแวะเวียนเกี้ยวเวียนวน
อาบเลียลนลูบไล้ตามใบบาง
ลมหนาวเร่งกลิ่นกลีบโชยกลิ่นอ่อน
โอบอุ้มอ้อนวอนค่ำเช้ามิห่างหาย
ดอกกระสันหวั่นสะท้านทั่วทั้งกาย
กระสับส่ายร่ายร่ำตามลมเลีย
..แสงศรัทธา ณ ปลายฟ้า
..
11 12 -44