ปตารมินทร์
ความรู้สึกในใจฉัน..มันสุดแค้น
ความโกรธแล่น มาในใจ เหมือนไฟเผา
พอแล้วนะ ต่อไปนี้ คนไม่ดีไม่เอา
เดี๋ยวประวัติศาสตร์ เก่า-เก่า จะซ้ำรอย
คนมันเลว ถึงอย่างไร มันก็เลว
ใจแหลกเหลว แผลโดนสับ จนนับร้อย
ก็เพราะเจอไอ้พวก .... ไก่ได้พลอย...
เห็นใช้สอยไม่ได้ ก็เขี่ยไป
ดึงเธอมาจากพวกที่โส-มม
ล้างโคลนตมให้เธอ เป็นคนใหม่
พยายามปัดสิ่งไม่ดี ให้หนีไป
ฉุดเธอไว้ ไม่ให้ใกล้ ซึ่งอบาย
จนเธอกลายเป็นคนใหม่..ที่แสนดี...
และสัญญาว่าจะมี เพียงฉัน ที่มั่นหมาย
จะรักกันตลอดไป..จนวันตาย...
แต่สุดท้ายฉันคงตาย..เพียงลำพัง..
เมื่อเธอพบหนทางใหม่..ที่ดีกว่า...