๏ ...นิ่งในธรรม.......เย็นค้ำคน.... ๚
๏ หากเย็นนี้ที่ซ่านหว่านมาว่าย
เย็นนี้คล้ายเย็นใดในโลกหรือ ?
เย็นในยามเดี่ยวโดดโลดระบือ
น้ำในธารโศกคือเพื่อนเย็นใจ.. ๚
๏ ผู้โอบอุ้มชรอุ่มเย็นให้เป็นเพื่อน
กระเซ็นซ่านลานสะเทือนเยือนสดใส
เจ้าสานสาดหยาดกระเซ็นให้เย็นไว
เพื่อให้ใจ....สำราญ....พานธารเย็น.. ๚
๏ ในโอบประคองผองธาราข้าฯเริ่มหาย
เย็นในกาย.....อย่างได้เคย......