๏ กรีดริ้วพริ้วมาอีกคราหรือ โหมกระพือความหนาวมาร้าวหน ไม้แห้งมองหาวถึงคราวทน ใบหล่นระพื้นขมขื่นใจ ๏ เรียวโรยร่วงหักราวรักล่วง หวงห่วงมาห่างอ้างว้างไฉน ลมเอย เกลียดฉันเรื่องอันใด หอบหนาวมาทำไม ใจร้ายนัก ๏ ทำไมไม่หอบกอบรักหวน เย้ายวนรวงช่อที่ทอถัก สวยสดงดงามคืนความรัก มาประจักษ์คืนกระจ่างใจพร่างพราว ๏ ลมเอย พาลข่มให้ขมแล้ว ไม่แคล้วฝืนห่มระทมหนาว ลมหากเอ็นดูสักครู่คราว โปรดพาพัดร้าว ไปให้พ้น!
1928
5
0
หน้าส่วนตัว
