ลมหนาวมาพาหนาวสั่นสะท้านจิต หมู่มิ่งมิตรยามนี้อยู่แห่งไหน ฉันกอดปืนยืนยามตามแนวไพร หนาวสั่นกายใจคุ่นคิดในภวังค์ โอ้นวลน้องของพี่เจ้าหนีหาย ไปกับคนรักใหม่ไม่เหลียวหลัง ปล่อยให้พี่ระทมเศร้าเพียงลำพัง เฝ้ากอดปืนยืนชมจันทร์อยู่แดนไกล เดือนเจ้าสวยส่องกระจ่างกลางฟ้ากว้าง แสงจันทร์กระจ่างลมพัดมาพาหญ้าไหว หยดน้ำค้างพร้างพลูลู่ลมไพร เหงาสุดใจเมื่อไร้รักจากกานดา
1976
3
0
หน้าส่วนตัว
