เปลวเพลิง
ขอเวลานั่งเงียบเงียบสักครู่หนึ่ง
จ่อมลงถึงโลกใหม่ไร้แก่นสาร
ปิดกั้นจากสาระทุกประการ
ปล่อยอารมณ์เดินผ่านกาลเวลา
ขว้างเหตุผลออกห่างจากตรงนี้
ประจงจิบเสรีอันล้ำค่า
เราแบกทุกข์จนท้อทรมา
จึงต้องวางบางคราเราล้ารอน
ท่องแดนที่ไม่มีสาระสิ้น
ปลาจะบิน นกจะว่าย ไม่เหมือนก่อน
สูรย์จันทร์จะกลับวงโคจร
หนาวจะร้อน เย็นจะเร่า เบาจะหนัก
หยุดคำถาม ทำไม? และ อย่างไร?
เมื่อความคิดถามไถ่คนรู้จัก
ร่วนหัวเราะด้วยหัวใจแม้ไร้รัก
ปลดตัวตนจากหลักพันธนา
มาจับมือเจ้าหญิงงามยิ่งยวด
ส่งยิ้มอวดอัศวินพิทักษา
พูดคุยกับผู้เฒ่าจ้าวมนตรา
ในนิทานปรัมปราก่อนเข้านอน
ข
1325
3
0
หน้าส่วนตัว
