หากเจ้าคือดอกฟ้า แดนไกล สูงเด่นโดดเกินใจ ไขว่คว้า ยามนี้จากหนีไป แสนห่าง เจ้าปล่อยพี่เหว่ว้า อกร้าวคิดถึงฯ จึงใช้เสียงขลุ่ยพลิ้ว เรียกหา ครวญคร่ำเรียกเจ้ามา สู่เหย้า เดือนดาวโปรดนำพา คืนเถิด ใจพี่ร้าวเพราะเจ้า ทอดทิ้งหนีหายฯ มิวายแว่วข่าวร้าย ตามสาย คนใหม่เขาทำลาย หมดสิ้น หัวอกพี่แทบสลาย สุดห่วง น้องร่ำไห้เพราะลิ้น ปลอกปลิ้นคนเมืองฯ จันทร์แสงเรืองส่องหล้า ราตรี โปรดส่งน้องคนดี กลับบ้าน คืนรังรักยังมี พี่อยู่ คอยโอบกอดเจ้าต้าน ต่อสู้ความหนาวฯ ๛ Credit : คุณ
958
1
0
หน้าส่วนตัว
