หน้าส่วนตัว
เดินบนโลกอ้างว้างบนทางเหงา
ความอับเฉาคล้ายเพื่อนเยือนสนอง
บนถนนเก่าเก่าใครเล่ามอง
ฝันที่ปองเลยละมิตระการ
เพราะหัวใจไม่ได้เสริมใยเหล็ก
มิอาจเสกสรรสร้างหนทางหวาน
หลงเพียงเงาอักษรที่กลอนกานท์
ทรมานจำหลักเพราะรัก.รอง
ขอยอมเป็นคนสงวนตามส่วนสัด
ที่เธอจัด.ทำเศร้าให้เราหมอง
ลำดับที่เท่าไหร่เธอให้ครอง
ร่วมสนองความรักคล้ายผักปลา
คนสงวนพ.ร.บ.ขอหัวใจ
สักเสี้ยวในความจำที่คลำหา
เพียงซากรักให้ทานคล้ายผ่านมา
ต่อชีวาวิปโยคที่โศกครวญ
เพียงหัวใจมีไว้.คนให้รัก
ก็สุขนักตามประสาค่าสงวน
ติดอยู่ในห้วงฝัน
1531
9
0
