วิหารสีเพลิง
ขอให้เป็นสุข และบทกลอนนี้ขอให้ไปถึงจุดที่นายอยู่
วันนี้จาก เพื่อนไป ไกลลิบโลก
โศกและเศร้า เข้ามา พาใจหาย
เพื่อนทั้งคน ตายไป อย่างเร็วไว
แล้วใครเล่า จะไป รับไว้ทัน
มันเป็นคน ใจดี อารมณ์ขัน
ชอบแบ่งปัน ความสุข ทุกที่หนอ
มันเฝ้ารอ วันนั้น ที่ดีพอ
วันที่รอ คือวัน ของพวกเรา
หากเปรียบมัน เช่นราตรี ที่มีดาว
ราตรีนั้น สุขสกราว ราวกับฝัน
ในวันนี้ ราตรีนั้น กลับแปรผัน
ไม่มีดาว อย่างนั้น เช่นดั่งเคย
ยามราตรี ไม่มีดาว ที่ว่านั้น
ราตรีนั้น หนาวเย็น เช่นน้ำแข็ง
แรงเรี่ยวหมด ทนไม่ไหว ใจหมดแรง
หายหมดไป ดั่งราตรี เช่นนั้นเอย
... เนม .... ขอให้หลับอย่างสบาย พวกเรา... จะจดจำตัวตนของนายไ