rachan
ไฟเอย จงเป็นพลังให้แก่เรา
เป็นพลัง ให้เราก้าวไปยังสุดทางนั้น
แม้เราจะอ่อนแอ ไร้ความจริงจัง
แม้ใจนี้จะปวกเปียก
แม้passionจะอ่อนบางราวหมอกควัน
และถึงวันนี้ ก็ยังขาดความเชื่อในตนเอง
.........
.............
เรามิรู้จะทำเช่นไร
ราวน้ำตาจะถั่งไหล
ยามเอ่ยโทษตนเองที่ไร้ความตั้งใจ
เรามิรู้จะก้าวเดินไปเช่นไร
นี่มิใช่กีฬา
มิอาจก้าวไปเบื้องหน้าได้ด้วยการฝึกซ้อม
เรารู้สึกเช่นนั้น
ทว่า
เราก็มิรู้ว่าควรจะเดินไปเช่นไร
ในเวลาอันว่างเปล่า
ใจเราเงียบงันไร้ถ้อยคำ
ยามที่มิได้เขียนสิ่งใดเลยนั้น
เราก็รู้สึกว่าตนช่างไร้ความมุ่งมั่น
หากมิเขียนแล้วจะเดินต่อไปได้อย่างไร?
จะไปถึงเป้าหมายนั้นได้อย
1547
0
0
หน้าส่วนตัว
