มวลภมร
มีสลึง พึงประจบ ให้ครบร้อย
ใจดวงน้อย เคยถูกทำ จนเสียหาย
เก็บเศษเล็ก เศษน้อย ที่กระจาย
ต่อให้กลาย เป็นใจใหม่ ที่เต็มดวง
ถึงแม้เป็น หัวใจ มีตำหนิ
มีรอยปริ ร้าวไป อย่าได้ห่วง
เพราะเคยช้ำ จึงไม่ทำ ใครช้ำทรวง
ใจหนึ่งดวง แม้มีแผล แต่จริงใจ
แต่เป็นใจ ไม่ค่อย สมประกอบ
อาจไม่ตอบ โจทย์ใจ ให้เธอได้
จึงหวังแค่ เป็นคน ข้างข้างใจ
ขอเพียงให้ เธอเห็น เป็นสำรอง
ยังเจียมตน เป็นคน ใจตำหนิ
ไม่อวดริ เทียบค่า พาผยอง
หลบอยู่มุม ไกลทาง ห่างคนมอง
นั่งสำรอง อาจต้องเก้อ เธอไม่แล
เธอคงเห็น ว่าฉัน ประวัติร้าย
แก้ไม่หาย ร้ายใน สันดานแน่
จะอดทน จนสักวัน เธอนั้นแคร์
แม้ได้แค่ ลงช่วง ถ่วงเวลา