สขิลา
แสนเสียดายสายใจถักใยรัก
หวังสมัครร้อยเรียงเคียงลายสวย
กลับมาขาดบาดจิตคิดระทวย
ดั่งใกล้ม้วยด้วยตรมข่มฤดี
เอ่ยนิจจาฟ้ากั้นเกินคว้าถึง
ครวญคะนึงซึ้งใจไร้สักขี
ถ้อยรำพึงถึงกันหวานวลี
ต่อแต่นี้ลี้ลับดับเกื้อกูล
สายใยรักทักทอเหมือนปอด้าย
จึงแสนง่ายสายขาดบาดใจสูญ
จิตพิลาปตราบวันกลั้นอาดูร
เคยจำรูญฟูมฟักมาหักพัง
คงเหลือเป็นเช่นซากของเศษรัก
ที่สลักทักทายเมื่อหนหลัง
ต่อแต่นี้มีเพียงเสียงชิงชัง
ที่คอยดังก้องหูมิรู้คลาย
เหมือนดั่งสิ้นแสงส่องเคยไสว
เหมือนจิตไร้ใจหนึ่งเคยซึ้งหาย
เหมือนกับคนทรุดหนักเมื่อรักวาย
เหมือนดั่งคนใกล้ตายไร้เรี่ยวแรง
แสนเสียดายสายรักหักสะบั้น
ช