คนลานเทวา
เคียวคมคาวสาวเอ๋ย
ใช่เสวยสุขสวัสดิ์ดัดจริต
น้ำไม่มีข้าวต้นหงอยฝนน้อยนิด
จึงชีวิตจำพรากจากท้องนา
สู่เมืองฟ้า
กับนาผืนน้อย
เอาแป้งฉาบรอย
ของสาวบ้านป่า
แต้มปากแดง
..แต่งทรงโสภา
วาดคิ้วเขียนตา
.แลงามนัก
เคียวคมคาวสาวเอย
นาที่เคยหว่านไถใช้แรงหนัก
มิอาจสู้มารยาทำน่ารัก
เสี่ยก็ควักเงินทองมากองให้
สบายกว่ากันเยอะ
เนื้อตัวไม่เปรอะ
..หน้าก็ผ่องใส
ทำนาเหนื่อยหนัก
..ดักดานร่ำไป
ยังยากยังไร้
.หนี้อ่วมท่วมนา
เคียวคมคาวสาวเอย
แรงเจ้าเคยสร้างฝันสู้ฟันฝ่า
พลิกผืนดินไถหว่านเนิ่นนานมา
ครั้งปู่ย่าเผ่าพันธุ
1623
3
0
หน้าส่วนตัว
