จินตนาการท่องไปโลกไซเบอร์ บ้างพลั้งเผลอเก็บจำจนกำสรวล มายาภาพซ่อนพิษคล้ายติดตรวน ทุกสิ่งล้วนปรวนแปรยากแน่จริง พาหัวใจท่องเที่ยวเดินเดียวดาย ไร้จุดหมายปลายทางกับบางสิ่ง คล้ายเสาะหาใครหนึ่งหวังพึ่งพิง เนิ่นนานนิ่งเพรงกาลล่วงผ่านไป ยังคงเดินเปล่าเปลี่ยวเก็บเกี่ยวฝัน พ้นคืนวันเย็นหนาวแสนยาวไกล อาจบางคราวใจพรั่นคิดหวั่นไหว หวังเมื่อใดสิ้นสุดหยุดเหนื่อยล้า