ริมระเบียงแมกไม้สลัว หม่นมัวสิ้นแสงจันทร์ฉาย จุดเทียนสว่างพร่างพราย ดาวรายหลีกลี้หนีไกล เรไรร่ำร้องก้องนา เพลงลาแรมร้างฤาไฉน สายลมพ้อเมฆวิเวกใจ เทพีไพรไยเศร้าร้าวราน ราตรีเงียบเยียบเย็นยิ่งนัก ลั่นทมทายทักสิ้นหวาน ระทมสังเวยตราบกาล ยาวนานอยุติธรรมในดวงใจ ฝากชื่นให้ชมนะที่รัก เหนื่อยนักเอนอิงพิงไหล่ กระท่อมหอมดอกไม้ป่าของพุดไพร ได้ยินไหมหัวใจเต้นช้าช้าว่ารักรัก...!
1994
9
0
หน้าส่วนตัว
